On yýl oldu otuz beþler gideli 
Sivas'ýn yarasý yanar Madýmak
Ataþlara türkü türkü düþeli
Sivas'ýn yarasý yanar Madýmak 

Akarsu okþuyor sazýn telini 

Mühübe sanýrsýn halkýn gelini 

Asaf'sa gayrete çizer gülünü 

Sivas'ýn yarasý yanar Madýmak

Edibe Sulari yaþam sargýsý

Hasret’in elinde hakkýn vergisi 

Nesimi curada barýþ türküsü 

Sivas'ýn yarasý yanar Madýmak 

Yanar mý yürek þiir gülende 

Kanar mý sözcükler þair ölende  

Söner mi umutlar tufan gelende 

Sivas'ýn yarasý yanar Madýmak

Bezirci gönlünde açýldý yara 

Behçet'in gözleri çekildi dara 

Uður durmaz artýk menzile vara

Sivas'ýn yarasý yanar Madýmak 

Ömür verdik deyiþlerin uðruna 

Destan derdik Madýmak' ýn korun da 

Hakka vardýk insan sevmek yolun da 

Sivas'ýn yarasý yanar Madýmak

Kim tutar Nurcan'ý coþkun esiyor

Özlem de sevdaya gýymet biçiyor

Sehergül dumanda kaldý göçüyor

Sivas'ýn yarasý yanar Madýmak

Kardeþti eþtiler yangýn içtiler

Pir Sultan düzünde çiçek biçtiler

Þu yalan dünyadan erken göçtüler

Sivas'ýn yarasý yanar Madýmak

Menekþe sevdalý çiçeðin adý

Korayým genç yaþta yaþamýn tadý 

Said'in dilinde kaldý muradý

Sivas'ýn yarasý yanar Madýmak

Gencecik fidanlar yola durdular

Sevginin baðýnda turna oldular

Mahþerin yerinde semah döndüler

Sivas'ýn yarasý yanar Madýmak

Serkan'ýn gözünde seher zamaný 

Muammer telaþta bilmez amaný 

Ýnciyi sarýyor ölüm dumaný

Sivas'ýn yarasý yanar Madýmak

Kuruldu barikat duruldu safa 

Barikat baþýnda yaralý kafa

Ölümdü son durak bakmayýn lafa

Sivas'ýn yarasý yanar Madýmak

Erdal'ým yol alýr gönül izinde

Carinna gül olur Sivas düzünde

Altýok þiirler söyler dilinde 

Sivas'ýn yarasý yanar Madýmak

Þairler þiirler dizeler gitti

Ressamlar resimler çizimler bitti

Yarýnlar kül oldu yârenlar yitti

Sivas'ýn yarasý yanar Madýmak

Mehmet'te yolundan ayrý kalmadý

Asuman deyiþlere doymadý 

Yasemin semahtan uzak ölmedi

Sivas'ýn yarasý yanar Madýmak

Güneþ sustu karanlýða evrildi 

Hain yüzü arsýzlýða çevrildi 

Gülen gözler birer birer devrildi 

Sivas'ýn yarasý yanar Madýmak

Yazarlar Metin’ler kitaplar yandý

Ozanlar türküler mýzraplar yandý 

Deyiþler semahlar dönenler yandý 

Sivas'ýn yarasý yanar Madýmak 

Serpil güler güneþ açar gözleri 

Belkýs bilir yaþam bulur sözleri 

Gülsüm yürür miras kalýr izleri 

Sivas'ýn yarasý yanar Madýmak

Unutulmaz yaþamlar da bilinsin 

Kurutulmuþ ince güller derilsin 

Yol bizim yolumuz böyle duyulsun

Sivas'ýn yarasý yanar Madýmak

Murat'ýn hýrsýndan sabýr çatlýyor 

Handan’ýn sesinde coþku çaðlýyor

Ahmet'in gönlünde yangýn aðlýyor

Sivas'ýn yarasý yanar Madýmak

Sicimi sözünde canlar olmalý 

Yýllar geçer ömür gülle dolmalý 

Yaþananlar ayan beyan kalmalý 

Sivas'ýn yarasý yanar Madýmak.

Tanrý heyecanlýdýr.Tanrý aklýnýn ve kullarýnýn verdiði sýnavý merak eder.
Ve Adem Bahçesi'ne iner.
Tanrý seslenir ve tanrý Adem ile Havva'ya seslenir.
Adem ile Havva çýplaktýr ve çýplaklýk utançtýr ve utanç ölümdür.
Tanrý sinirlenir.
Ve sesi tüm aðaçlarýn yapraklarýnda yankýlandý.
Yalnýzca nar aðacý vardý ve nar yapraklarýný sakýndý.
Adem ile Havva korkuyu bildiler. Adem ile Havva düþünmeyi bildi.
Ve sýðýnmak için gittikleri hiçbir aðaç onlara gölgesini vermedi.
Adem ile Havva acýyý bildi.
Ve bir aðaç ödeyeceði bedelin ne olacaðýný bilmeden gölgesini Adem ile Havva'ya verdi.
Nar aðacý artýk sessiz deðildi, ruhsuz deðildi. Adem ile Havva iyiliði bildi.
Ve nar aðacý beyazý ve siyahý kardeþ bildi ve gölgesini verdi.
Adem ile Havva nar aðacýnýn gölgesinde güveni bildi. Tanrý kendi aklýna ve hesabýna yenildi.
Adem yok oldu.
Nar aðacý gölgesiz ve gölgesi insanlýk oldu.
Ve gölgesi binlerce halkýn, kültürün, dilin, dinin, düþüncenin Ve yaradýlýþýn beþiði oldu.

...........................

1915'te Aleviler Nar aðacý olduysa ne mutlu...


Besè Aslan